«خودم می‌خورم!»
شاید یکی از دوست‌داشتنی‌ترین جمله‌هایی باشد که والدین در مسیر رشد کودک می‌شنوند. البته مستقل غذا خوردن همیشه به این سادگی نیست؛ گاهی همراه با ریخت‌وپاش، قاشق‌هایی که به مقصد نمی‌رسند و غذایی است که بیشتر روی میز می‌ماند تا داخل دهان!
اما همین تلاش‌های کوچک، بخشی از مسیر یادگیری کودک هستند. غذا خوردن مستقل به‌تدریج شکل می‌گیرد و وسایل غذاخوری و حتی ظرفی که غذا در آن سرو می‌شود، می‌توانند در این مسیر نقش داشته باشند.
مستقل غذا خوردن دقیقاً یعنی چه؟
وقتی از غذا خوردن مستقل حرف می‌زنیم، منظور فقط این نیست که کودک بدون کمک بزرگسال غذایش را بخورد. مستقل غذا خوردن مجموعه‌ای از مهارت‌های کوچک است که کودک به‌مرور آن‌ها را تمرین می‌کند؛ از گرفتن قاشق و تلاش برای برداشتن غذا گرفته تا نوشیدن از لیوان و مشارکت بیشتر در انتخاب و خوردن غذا.
در واقع، کودک برای رسیدن به این مرحله باید بارها امتحان کند، اشتباه کند و دوباره تلاش کند. محیطی که در آن غذا می‌خورد هم می‌تواند این تمرین‌ها را برایش ساده‌تر یا سخت‌تر کند.
اگر می‌خواهید مسیر تغذیه کودک را از شروع غذای کمکی تا رسیدن به مرحله غذا خوردن مستقل بهتر بشناسید، در مطلب راهنمای تغذیه نوزاد و کودک؛ از اولین قاشق تا غذای مستقل این مسیر را کامل‌تر بررسی کرده‌ایم.
از نگاه کودک، یک ظرف خوب چه فرقی دارد؟
ما معمولاً هنگام انتخاب ظرف غذا به جنس، ظاهر، اندازه یا قابل شست‌وشو بودن آن فکر می‌کنیم. اما اگر موضوع را از زاویه کودک نگاه کنیم، سؤال کمی متفاوت می‌شود: استفاده از این ظرف برای خودش چقدر راحت است؟
وقتی ظرف مدام جابه‌جا نمی‌شود
برای کودکی که تازه در حال تمرین استفاده از قاشق است، ثابت ماندن ظرف می‌تواند تجربه غذا خوردن را ساده‌تر کند. وقتی کودک هم‌زمان باید قاشق را کنترل کند، غذا را بردارد و آن را به سمت دهان ببرد، ظرفی که با هر حرکت دست جابه‌جا نشود، یک دردسر کمتر ایجاد می‌کند.
به همین دلیل، بعضی از ست‌های غذاخوری کودک مانند ست غذاخوری کودک سیلیکونی مدل پینو از پایه چسبان برای ثابت ماندن ظرف استفاده می‌کنند.
البته این ویژگی به‌تنهایی قرار نیست کودک را مستقل کند؛ فقط می‌تواند محیط مناسبی برای تمرین مهارت‌های او فراهم کند.
وقتی غذا جلوی چشم کودک قابل تشخیص است
بشقاب‌های تقسیم‌بندی‌شده هم می‌توانند تجربه متفاوتی ایجاد کنند. وقتی چند غذای مختلف در بخش‌های جدا قرار می‌گیرند، کودک می‌تواند آن‌ها را راحت‌تر ببیند و هر بخش را جداگانه امتحان کند.
این نوع طراحی برای همه وعده‌ها و همه کودکان ضروری نیست، اما در بعضی شرایط می‌تواند کاربردی باشد. برای مثال، برخی ست‌های غذاخوری کودک مانند مدل یامی یا طرح خرس ، بشقاب‌های چندبخشی دارند که امکان جدا کردن غذاها را فراهم می‌کند.
وقتی وسایل غذا خوردن با هم هماهنگ‌اند
ظرف غذا را نباید کاملاً جدا از سایر وسایل غذاخوری دید. قاشق، چنگال و لیوان هم بخشی از تجربه‌ای هستند که کودک هنگام غذا خوردن با آن‌ها روبه‌رو می‌شود.
وقتی کودک کم‌کم تلاش می‌کند خودش غذا بخورد، داشتن وسایلی که استفاده از آن‌ها برای دست‌های کوچک راحت‌تر باشد، فرصت بیشتری برای تمرین مهارت‌های روزمره در اختیارش می‌گذارد.
یک ظرف برای همه موقعیت‌ها نیست
همان‌طور که سبک غذا خوردن کودک تغییر می‌کند، موقعیتی که قرار است در آن از ظرف استفاده شود هم مهم است. ظرفی که برای وعده روزانه در خانه مناسب است، لزوماً بهترین گزینه برای مهدکودک یا سفر نیست.
برای وعده‌های غذایی روزمره
برای استفاده روزانه، یک ست غذاخوری می‌تواند چند وسیله مورد نیاز کودک را در کنار هم قرار دهد. بشقاب، کاسه و وسایل غذاخوری مختلف در چنین مجموعه‌ای می‌توانند بخشی از فضای همیشگی غذا خوردن کودک باشند.
در این میان، ست غذاخوری کودک سیلیکونی مدل هپی یکی از نمونه‌های موجود در کارمن‌استور است که برای استفاده در وعده‌های غذایی کودک طراحی شده است.
برای مهدکودک، سفر یا بیرون از خانه
وقتی قرار است غذا از خانه خارج شود، شرایط کمی متفاوت است. در این موقعیت‌ها داشتن درپوش مناسب، امکان حمل راحت‌تر و همراه بودن قاشق و چنگال اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
برای چنین موقعیت‌هایی، ست ظرف غذای کودک درب‌دار به همراه قاشق و چنگال می‌تواند نمونه‌ای از یک ظرف طراحی‌شده برای حمل و استفاده خارج از خانه باشد.
وقتی یک مجموعه کامل می‌خواهیم
گاهی ترجیح می‌دهیم به جای تهیه جداگانه هر وسیله، مجموعه‌ای داشته باشیم که چند وسیله اصلی غذاخوری را کنار هم قرار دهد.
ظرف غذای سیلیکونی یامی یکی از ست‌های کامل غذاخوری کودک در کارمن‌استور است که چند وسیله مورد نیاز وعده غذایی را در یک مجموعه ارائه می‌کند.
در نهایت، انتخاب بین یک ظرف ساده، یک ست کامل یا یک ظرف درب‌دار بیشتر از آنکه به «بهترین ظرف برای همه کودکان» مربوط باشد، به نیاز کودک و شیوه استفاده خانواده بستگی دارد.
قاشق هم بخشی از همین مسیر است
وقتی کودک قرار است کم‌کم خودش غذا بخورد، قاشق یکی از اولین وسایلی است که باید با آن تمرین کند. گرفتن قاشق، برداشتن مقدار مناسب غذا و رساندن آن به دهان، همه به تمرین نیاز دارند.
به همین دلیل، هنگام فکر کردن به ظروف و وسایل غذاخوری کودک، قاشق و چنگال را هم باید در نظر گرفت. در کارمن‌استور هم در کنار ست‌های غذاخوری، محصولاتی مانند قاشق سیلیکونی کودک وجود دارد که برای استفاده در مراحل مختلف تغذیه کودک طراحی شده‌اند.
آیا کودک واقعاً به یک ظرف «مخصوص خودش» نیاز دارد؟
نه لزوماً.
کودک برای مستقل غذا خوردن به یک ظرف فانتزی، چندتکه یا حتی ظرفی با طراحی خاص نیاز قطعی ندارد. چیزی که اهمیت بیشتری دارد این است که ظرف با شرایط کودک و شیوه غذا خوردن او هماهنگ باشد.
ممکن است برای یک کودک، یک کاسه ساده بهترین انتخاب باشد و برای کودک دیگری، بشقاب تقسیم‌بندی‌شده کاربرد بیشتری داشته باشد. گاهی هم خانواده‌ای که بیشتر بیرون از خانه غذا می‌برد، به ظرف درب‌دار نیاز دارد.
بنابراین بهتر است به جای اینکه فقط دنبال «بهترین ظرف غذای کودک» باشیم، ببینیم چه ظرفی برای کودک و سبک زندگی خودمان مناسب‌تر است.
اگر می‌خواهید درباره جنس، طراحی، انواع ظروف، پایه ضدلغزش و نکات مهم هنگام انتخاب ظرف بیشتر بدانید، پیشنهاد می‌کنیم راهنمای جامع انتخاب ظرف غذای کودک را هم بخوانید.
قبل از خرید یک ظرف جدید، بد نیست چند سؤال ساده از خودمان بپرسیم:
- آیا کودک می‌تواند به غذا دسترسی راحتی داشته باشد؟
- آیا ظرف هنگام غذا خوردن زیاد جابه‌جا می‌شود؟
- آیا اندازه و عمق ظرف با غذاهایی که معمولاً سرو می‌کنیم هماهنگ است؟
- آیا کودک می‌تواند با قاشق یا چنگال خودش با آن کار کند؟
- آیا شست‌وشوی روزانه ظرف برای ما راحت است؟
- آیا واقعاً به یک ست چندتکه نیاز داریم یا یک ظرف ساده کافی است؟
- قرار است ظرف بیشتر در خانه استفاده شود یا بیرون از خانه؟
همین سؤال‌های ساده کمک می‌کنند انتخابمان بیشتر بر اساس نیاز واقعی باشد تا صرفاً ظاهر محصول یا تعداد قطعات آن.
یک ظرف کوچک، اما یک فرصت بزرگ برای تمرین
یک ظرف قرار نیست کودک را مستقل کند. استقلال در غذا خوردن نتیجه مجموعه‌ای از تجربه‌ها و تمرین‌های کوچک است که به‌مرور شکل می‌گیرند.
اما محیطی که کودک در آن غذا می‌خورد می‌تواند این تمرین را برای او راحت‌تر کند؛ از ظرفی که هنگام استفاده کمتر جابه‌جا می‌شود تا وسایلی که کودک می‌تواند با آن‌ها راحت‌تر کار کند.
گاهی یک تغییر کوچک در میز غذا، فرصت بیشتری برای همان جمله دوست‌داشتنی فراهم می‌کند:
«خودم می‌خورم!»
.png){kind=logo}
دیدگاه خود را بنویسید